The horror, the horror… of toch maar niet?

Ze vallen met de regelmaat van de klok in onze zzv-mailbox, we zien ze passeren in krantencolumns en ze worden gretig gedeeld op facebook: de horrorverhalen over het boeken van internationale treintickets. Zomer Zonder Vliegen bekijkt de horror met een andere bril en pleit voor nuance.

Hele epistels zijn het soms, waarin met veel beeldspraak uitgelegd wordt hoe moeilijk het wel niet is om een treinticket te boeken naar pakweg La Coruna of Boedapest. De man kijkt me aan alsof ik zonet een raketwetenschaps-dilemma in een varkenskwekerij lanceerde, schreef iemand over haar boekingsperikelen bij een loketbediende in een Belgisch station. Ook mobiliteitsexpert Kris Peeters – de andere – doet zijn duit in het zakje in De Standaard dit weekend. Uren hebben we het internet afgestruind om uit te vlooien welke treinen vanuit ons lokale stationnetje haalbaar waren, geen te riskante overstaptijden hadden, op een christelijk uur vertrokken, niet midden in de nacht aankwamen en ook nog eens betaalbaar waren.

De bedenkingen die Peeters hierbij maakt zijn helemaal terecht en de vergelijking tussen een stationsloket en een varkenskwekerij is amusant om lezen, maar ik weiger mee te gaan in het absolute kommer-en-kwelverhaal dat het boeken van internationale treintickets zou zijn. Ja, ik heb de afgelopen jaren al vele uren gespendeerd op de websites van onder andere de Poolse, Duitse, Franse of Hongaarse spoorwegen. Maar om nu te zeggen dat ik al eens huilend mijn computer tegen de muur gekeild heb? Dat is overdreven. Ik heb hoogstens mijn computer al eens resoluut dichtgeklapt. Er eens een nachtje over slapen doet ook in deze soms wonderen. Ik prijs me gelukkig, het speuren naar treinlijnen en – stations op google maps en het boeken van tickets maakt voor mij integraal deel uit van het reisavontuur.

Afgelopen november fietste ik met drie kompanen naar de klimaattop in Katowice. De hele route uitstippelen en het zoeken van overnachtingsplaatsen: het vroeg vele avonden puzzelwerk. Het draaide allemaal prima uit, en dat gaf zowel tijdens als na de reis een geweldig gevoel. Idem voor de treinreis vanuit Polen terug naar huis. Daar heb ik letterlijk wakker van gelegen, maar een trauma heb ik er echt niet aan overgehouden. Om na zeven overstappen – mét vier fietsen – op de exact voorziene tijd in Gent-Sint-Pieters te staan: het is bijna kicken. Eat this, ik was de spoorwegmaatschappijen en hun slechte boekingssystemen te slim af geweest, en dat allemaal voor maar goed 100 euro per persoon.

Over een maand trek ik samen met mijn Zomer Zonder Vliegen-kompaan Peter Paul naar Barcelona – we nemen er deel aan de internationale conferentie ‘Degrowth in Aviation‘. Niets horror, het boeken van de tickets was eerlijk gezegd een makkie – de middagbus tot Parijs, de nachttrein tot Toulouse en de ochtendtrein naar Barcelona: voor 89 euro enkele reis lukt het. En in het station van Toulouse Matabiau hebben we ruim de tijd voor koffie en een croissant!

Ja, boekingssystemen en dienstregelingen moeten duidelijker, uniformer en transparanter. Dat zijn ze nu niet, en dat doet veel mensen al op voorhand afhaken. Ja, we mogen lyrische verhalen blijven opdissen over onze ongelijke strijd tegen krakkemikkige ticketingsystemen, onwetende loketbedienden en onmogelijke dienstregelingen. Ja, in facebookposts en krantencolumns moeten we de verantwoordelijken – de spoorwegmaatschappijen en de faciliterende overheden – onophoudelijk tot actie blijven oproepen.

Het punt dat ik wil maken? De vraag is hoe wenselijk een eenzijdig negatief verhaal is. Het doet de reiziger-in-de-straat alvast niet overwegen de trein te nemen voor zijn volgende citytrip. Integendeel, in al die facebookposts en krantenartikels vindt hij het perfecte alibi om vooral niét voor de trein te kiezen. En mogen we dat jammer vinden? Zó erg is het nu ook niet altijd en waarom mag het uitstippelen van een treinreis soms niet een klein beetje moeite kosten? Is een tikkeltje anarchie soms niet gewoon spannend? De luchtvaartsector maakte reizen naar de meest onmogelijke plekken tot iets vanzelfsprekend, we zijn slechts enkele muisklikken verwijderd van de andere kant van de wereld. Maar reizen mag nooit vanzelfsprekend worden, reizen vraagt engagement. Het kan de bedoeling niet zijn geweest, maar toch – tot spijt van wie het benijdt: gecompliceerde treinboekingssystemen en dito dienstregelingen dwingen ons na te denken over onze reis en over de weg die we afleggen naar onze bestemming. Waar willen we écht naar toe?

Moraal van het verhaal: De toon van de boodschap mag soms anders, de boodschap zelf verandert hoegenaamd niet. Het boeken van internationale treinreizen moet eenvoudiger, het internationale treinaanbod perfomanter. Toch is enige nuance bij alle horrorverhalen is op zijn plaats. Met de trein reizen is eerst en vooral gewoon leuk en klimaatvriendelijk, daar kunnen een slapeloze nacht en zeven overstappen niets aan veranderen. Maar laat dat voor de spoorwegmaatschappijen en overheden vooral géén vrijgeleide zijn om niets te veranderen, integendeel! Want inderdaad: een performant boekingssysteem uitdokteren is geen quantumfysica. Het lukte zelfs Michael O’Leary van Ryanair, en dat is zeker géén quantumfysicus!

Flixbus voor beginners

Mijn vriend is onderzoeker en had tijdens de paasvakantie een congres in Rome.  Ik ben leerkracht en reisde hem achterna. Hij reisde met het vliegtuig, ik koos voor de Flixbus. De reistijd van meer dan 24 uur schrikte mij wel wat af, maar de bus is goedkoper dan de trein en makkelijker te boeken.

Tien minuten vóór het vertrek aan Brussel-Noord kreeg ik een sms dat de bus in aantocht was. Leuk en nuttig, zo’n update! De rit tot Milaan was best aangenaam – voldoende beenruimte en comfort, voor mij dan toch. Op de website belooft Flixbus wel dat er snacks aan boord zijn, maar dat bleek niet te kloppen, en de chauffeur hield niet echt veel halt voor tussendoortjes bij een tankstation. Ook de beloofde wifi bleek eerder eentje met erg wisselvallige signaalsterkte.

Tijdens mijn heenrit moest ik overstappen in Milaan – overstaptijd: drie uur. Een kort wandelingetje in het park en even verfrissen was het perfecte tijdverdrijf, het stadscentrum was immers te ver. De bus naar Rome bleek vertraging te hebben. Een frustratiemomentje. Telkens kwam er een half uur bij. Tijd om een ommetje te maken was er niet, ik zat vast op het perron. De rit van Milaan naar Rome verliep daarna weer bijzonder vlot, we haalden zelfs een deel van de vertraging in.

Een beetje chaos tijdens de overstap in Milaan…

Vanuit Rome trokken mijn vriend en ik samen met zijn collega’s met de huurauto naar Napels, Pompeii, Sorrento en Salerno. In Salerno reden de collega’s nog verder, mijn vriend en ik namen in het holst van de nacht de bus naar Rome. Even doorbijten was dat, maar gelukkig waren we met z’n tweeën, dat scheelt. Bij aankomst in Rome om 4 uur ‘s nachts  vonden we nog een bar die open was om even te bekomen. Vanuit Rome gingen we naar Genua. Daar hadden we een uurtje pauze. We hoorden dat er in Genua al bagageopslag was voorzien bij enkele restaurants, de lokale handelaars spelen alvast in op de noden van de reizigers. Ook de laatste rit ging voorbij, het was even aftellen… maar de rust van de aankomstplek maakte veel goed.

Flixbus, het eindoordeel? Ik zou het zéker opnieuw doen. Voor onze volgende reis kiezen we misschien wel voor een rechtstreekse bestemming uit de Flixbuslijst. Twaalf uur zonder tussenstop is best haalbaar. Als we voor een verdere bestemming kiezen, splitsen we de reis op en boeken we een nachtje op een tussenpunt.

Bij het opstappen merkte ik op dat Flixbus sinds kort het boeken van zetels toelaat – voor wie aan het raampje wil zitten. De prijzen hiervoor van 3 tot 5 euro. Wil je zeker zijn van een plek van twee naast elkaar zonder kost dan moet je zelf tijdig opstappen of onderhandelen met een andere reiziger. Sommige buschauffeurs helpen mee in de organisatie maar de meesten trekken zich er weinig van aan…

Zelf op zoek gaan naar duizend terrassen in Rome… met de Flixbus?

  • Boek je ticket via de flixbus-app en niet via de website. Met de app kan je jouw bus in real time volgen en krijg je updates over eventuele vertragingen.
  • Als je toch via de website boekt, kan je wel je gsm-nummer opgeven en krijg je updates via sms.
  • Voorzie jezelf van voldoende drank en tussendoortjes!
  • Een simpel trucje om fris en monter op je bestemming aan te komen: af en toe rechtstaan en schoenen uitdoen!
  • Een rit met een overstap? Denk dan zeker eens na over de optie om de reis op te splitsen. It’s better to travel well, than to arrive (fast).
  • Blijf je toch wachten en heb je enkele uren overstaptijd? Misschien kan je je bagage wel achterlaten bij lokale handelaars in de buurt van het busstation en nog iets leuks gaan bekijken in de buurt! 
Wakker worden tussen te Zwitserse bergen…

Het mooiste land ter wereld

Dertien juni 2018 is een zinderende zomerdag. Ik ben in het zuiden van Montenegro, op goed 20 kilometer van de hoofdstad Podgorica, niet ver van de grens met Albanië. Diep onder mij kronkelt de Crnojevica Rijeka zich een weg doorheen het spectaculaire, ongerepte karstlandschap. Tussen de heuveltoppen door zie ik in de verte de inhammen van het Skadarsko Jezero, glinsterend in de zon – 360 graden panoramische perfectie. Reality check. Ik ga in de remmen en haal diep adem. Er staat geen zuchtje wind. Dít is het moment, dít is de mooiste plek waar ik ooit geweest ben.

Holy sh*t, waar is iedereen, is dit echt? Het is een intens moment, een emotionele, bijna spirituele ervaring. Ik knijp mezelf net niet in de arm. Ik ben omgeven door niets dan uitzinnige schoonheid, maar het gaat veel dieper dan dat. Alles komt samen – zowel fysiek en mentaal voel ik mij on-top-of-the-world. Ik heb geen enkel ander verlangen dan hier te zijn en hoef nergens anders naar toe – een moment met eeuwigheidswaarde.

Denk Provence, mix het met Toscane, voeg er wat Alpen aan toe, en je krijgt een idee hoe Montenegro er zou kunnen uitzien. Op 13 juni 2018 was het leven zoals het leven moet zijn, op 13 juni 2018 heb ik besloten dat Montenegro het mooiste land ter wereld is.

Amen!

Zelf naar het mooiste land ter wereld?

  • Het mooiste land ter wereld, dat  ligt voor iedereen natuurlijk ergens anders. Voor Toby werd het Montenegro op exact deze plek. Wat is jouw mooiste land ter wereld en waarom? Laat het ons weten via mail of facebook!
  • Alle wegen leiden naar Montenegro. Je kan bijvoorbeeld met Interrail gaan, en onderweg citytrippen in Wenen en Belgrado. In Belgrado kan je in het station een ticket kopen naar Montenegro. 
  • Tot spijt van wie het benijdt: Montenegro en de toeristische infrastructuur is in volle ontwikkeling. Toch zijn niet alle (wandel)kaarten erg up-to-date en de bewegwijzering in de bergen is minder betrouwbaar. Apps zoals  maps.me kunnen handig zijn.

 

 

 

 

Rond de wereld zonder vliegen: deel IV – Bestemming

Reizen zonder te vliegen doet je door minder bezochte of zelfs minder interessante plekken trekken. Industrieterreinen of plattelandsdorpjes zijn geen topbestemmingen, maar je begrijpt wel meer van je bestemming als je niet enkel de gepolijste toeristentrekpleisters maar ook de achterkanten bezoekt. Wij waren dan ook even verwonderd over de grijze cementfabriek van Sétubal als over de beroemde Luis I brug in Porto. Met de fiets of de zeilboot heb je bovendien de vrijheid om overal te stoppen. Gooi je fiets tegen een muur of je anker uit en je bent op je bestemming. Een restaurantje in Portugal had niet eens een uithangbord, maar de geuren verleidden ons tot een fietspauze. De kokkin was slechtgezind tegen de klant die ons binnenliet. “Weet je wat deze buitenlanders willen?” vroeg ze, “Ik spreek geen Engels.” De dagmenu ‘prato del dia’ was makkelijk besteld en al snel lachte ze om onze fietsappetijt.

Wij gaan niet op reis om onze bucketlist af te vinken, maar om stil te staan. Het contact met het andere doet ons nadenken ons eigen ritme en verwachtingen. Hebben we al die spullen wel nodig als we nu reeds 6 maanden makkelijk uit een grote rugzak en fietstassen leven? Soms zijn ook letterlijke pauzes nodig tijdens het reizen. Toen we door Portugal fietsten was de druk af van het pelgrimsbestaan en gunden we ons vanzelf meer rustdagen.

Als je jezelf trakteert op een jaar reizen, trakteer jezelf ineens op traagheid. En trakteer je de planeet op een geëngageerde reiziger die tijd maakt voor de andere plekken. Alles hangt af van je eigen innerlijke onrust. Als we met andere zeilers en fietsers spreken, kan het allemaal nog veel trager.

Je kan de reis rond de wereld zonder  vliegtuig van Esther en Vincent volgen op hun blog of via facebook en instagram. Deel I, II en III van het verhaal lees je hier, hier en hier!

Over de verbeeldingskracht van de NMBS (of het gebrek daaraan)

We bedanken voor de interesse in ons bedrijf (sic) en wensen je heel veel succes met de campagne”. Het was een tijd geleden de afsluitende zin in een mailtje dat we kregen van de NMBS als antwoord op ons voorstel tot mogelijke samenwerking. Het voelde als een afwijzing. Zijn we slechte verliezers, schatten we onszelf te hoog in, trekken we te snel conclusies of is er meer aan de hand?

Akkoord, we hadden in eerste instantie gewoon naar gratis treintickets gehengeld. Net als in het eerste seizoen wilden we ook dit jaar een wedstrijd aan onze campagne koppelen. Sponsoring door onze meest voor de hand liggende partner, dat kon toch geen probleem zijn? Enkele gratis railpassen, als blijk van sympathie? Een beperkte sponsoring als eerste kennismaking, op langere termijn misschien een opstapje naar verdere vormen van samenwerking en uitwisseling? Die mogelijkheid liet het mailtje alvast niet open. Salut en de kost, lazen we, maar dan in het soort standaardcommunicatie dat vooral een totaal gebrek aan betrokkenheid verraadt.

De promotie van alternatieven voor vliegreizen en mensen inspireren om voor die alternatieven – lees: treinreizen – te kiezen, is één van de belangrijkste bestaansredenen van Zomer Zonder Vliegen. In al onze communicatie zetten we hard in op positieve beeldvorming rond treinen. Het is in die zin erg jammer dat de NMBS, als één van de meest voor de hand liggende mogelijke partners, niet meer interesse toonde in ons initiatief en onze campagne of op een meer concrete manier haar steun kan uitspreken.

We krijgen heel veel vragen voor samenwerking van een waaier aan organisaties, vragen van media en studenten, enzovoort – fantastisch allemaal en erg motiverend om volledig belangeloos veel tijd en energie te investeren in ons engagement. Onze sterkte? We gelóven in ons verhaal. Het verhaal van Zomer Zonder Vliegen is óns persoonlijk verhaal dat we met zoveel mogelijk mensen willen delen. Because it’s worth it.

En de NMBS? Een ontstellend gebrek aan geloof in het eigen verhaal uit zich op vele manieren. Fietsers op de spitstreinen? Bannen maar, die vervelende fietsers die teveel plaats innemen. Reclame op de trein voor vliegcitytrips en autoverzekeringen? De spoorwegmaatschappij ziet er geen graten in. Mobiliteitsexpert Kris Peeters (de andere) schreef enkele weken geleden in De Standaard over het belang van verbeeldingskracht om mensen warm te maken voor iets: “De NMBS is er nog altijd van overtuigd dat haar reizigers gelukkig zullen zijn wanneer hun trein stipt op tijd vertrekt en aankomt. Over de kwaliteit van de reis zelf en het verhaal dat daarbij hoort, wordt niet eens nagedacht.”

Vertrekkensklare vliegtuigreizigers die voor de camera vertellen waar ze naartoe gaan: het zijn standaard-journaalbeelden bij het begin van iedere schoolvakantie. Knap staaltje marketing, vermomd als journalistiek. Telkens opnieuw ziet Brussels Airport haar kans schoon om voor de verzamelde pers even te vermelden hoe hard de steeds groeiende passagierscijfers wijzen op de noodzaak om de capaciteit van de luchthaven te vergroten én het vluchtnetwerk uit te breiden, het is alleen de overheid die wat meer moet meewillen en alles komt goed. Je kan zeggen van de luchthavenindustrie wat je wil – ze geloven wel in zichzelf. Bescheidenheid is hen vreemd, of ze geven toch minstens die indruk. In het zevenuurjournaal zagen we nog nooit beelden van mensen die met de trein op vakantie vertrekken in Brussel-Zuid.

Er werken bijna 20.000 mensen bij de NMBS, en nog eens 13.000 bij infrastructuurbeheerder Infrabel. We kunnen ons niet voorstellen dat er binnen dat grote personeelsbestand geen ontelbare werknemers  zijn die het verhaal van Zomer Zonder Vliegen mee willen uitdragen. Het kan niet anders dan een ontspoorde bedrijfscultuur zijn die er voor zorgt dat ze zich gefnuikt voelen in hun enthousiasme. De bedrijfscultuur bij de NMBS moét anders. Het is alleen de leiding van het bedrijf die wat meer moet meewillen en alles komt goed!

Protest bij het NMBS-personeel tijdens de hete zomer van 2018: als een korte broek niet mag, dan maar een rok

 

Reizen met een plan: Portugal op wielen

Omwille van een trouwfeest stond de reisbestemming voor 2018 al snel vast: Portugal. Het liefst waren we er gewoon met de fiets naartoe gereden, maar die 1800 km schrikten tot Coimbra toch wat af… Het plan werd dus om onze fiets mee te nemen op de trein of bus om eens ter plekke het land op twee wielen te kunnen ontdekken. Plan A, boeken maar!

Fietsen verschepen naar Portugal bleek echter geen sinecure. Met de TGV zouden we met onze fietsen tot in Hendaye geraken, in Frans Baskenland op de grens met Spanje. Daar  konden we overstappen op een nachttrein naar Lissabon. Op die TGV en ICT mogen ook fietsen mee, op voorwaarde dat je ze uit elkaar haalt en in een tas of doos vervoert. De tickets  voor de nachttrein bleken echter nog niet beschikbaar. Ze worden ten vroegste drie maanden op voorhand vrijgegeven leerden we, maar het kon ook later zijn. Dat risico wilden we niet lopen.

Een alternatief (en goedkoper) plan B was de Flixbus. Op de website stonden de plaatsen voor fietsen op de lijnen naar Portugal steevast geafficheerd als ‘bezet’. Na wat speurwerk ontdekten we dat de bussen op deze routes eigenlijk helemaal geen fietsendrager hadden en deze optie dus fake was. Het was wel mogelijk om onze fietsen ingepakt in te checken als ‘speciale bagage’, maar Flixbus kon pas 48 uur voor vertrek bevestigen of die bagage daadwerkelijk mee kan of niet. Terug naar af, ook dat risico wilden we niet lopen. Plan C – met een gespecialiseerde fietsvervoerder tot Santiago de Compestelo voerden we ook snel af wegens te duur.

Het duurde enkele dagen vooraleer we Plan D bedachten. Niets fietstransport, we pakken het anders aan! Onze stalen rossen, die laten we thuis en we huren ter plekke gewoon een trekkingfiets.

Alsnog de Flixbus dus. ‘Duurtijd: 30 uur’ stond er op ons ticket. Slik. Maar we hadden een stevige dosis reispillen op zak (R Calm, aanrader!), de bussen waren comfortabel en de rit van Parijs naar Porto bleek een dagvullend sightseeing driegangenmenu: de Pyreneeën als ontbijt, de Spaanse kust als lunch en voor het diner de Portugese wijnstreek Minho. Ogen open houden is de boodschap, dus toch maar niet overdrijven met die slaapverwekkende  reispillen…!

Het was Hannelore Mees die ons het verhaal over plannen die kunnen veranderen vertelde. Zelf ook reisverhalen? Mail ze ons!

Zelf met Plan A, B, C of D richting Portugal?

  • Op de TGV naar Hendaye en de ICT naar Portugal kunnen fietsen worden meegenomen in een fietstas of -doos. Een dergelijke tas/doos kan je kopen, maar je kan ook eens polsen naar een gebruikte doos in een fietsenwinkel. Zeer uitgebreide info over reizen met de trein naar Portugal vind je op de site van the man in Seat 61 op deze pagina
  • Een fiets meenemen op de Flixbus kan slechts op een aantal routes. Jammer genoeg staat dit niet duidelijk aangegeven op de website. Als je merkt dat op alle data de fietsplaatsen al als “bezet” aangegeven staat, betekent dit waarschijnlijk dat de bus geen fietsendrager heeft. Een vermoedelijke vuistregel: routes naar het westen (bv. Frankrijk, Spanje) hebben geen fietsendragers en naar het oosten (bv. Duitsland, Tsjechië) wel.
  • Hannelore informeerde bij fietsvervoer Soetens voor reizen naar Santiago de Compostela.
  • In Portugal huurde Hannelore fietsen via Cycling Rentals. Je begin- en eindpunt kunnen verschillende locaties in heel Portugal en Spanje zijn.

Oproep: steun het Europees burgerinitiatief kerosinebelasting!

Zomer Zonder Vliegen steunt het ECI (European Citizen’s Initiative) van een groep studenten uit heel Europa, dat oproept om een einde te maken aan de belastingvrijstellingen voor de luchtvaart… Call to action! Heel concreet: als minimum één miljoen handtekeningen verzameld worden binnen de 12 maanden, is de Europese Commissie verplicht een voorstel te doen aan alle lidstaten mbt. de invoer van een kerosinetax. Je kan de oproep hier ondertekenen:

https://eci.ec.europa.eu/008/public/#/initiative

Meer info over het initiatief en de intiatiefnemers vind je op de website: https://www.endingaviationfueltaxexemption.eu/

Vliegtax, vliegtuigtax, kerosinetax, tickettax… what’s in a name? 

  • Fact: vliegen is zo goed als onbelast. Zero, nada, noppes: passagiers betalen geen BTW of andere tickettax en de luchtvaartmaatschappijen betalen geen brandstoftaksen. 
  • Allez, dan: sinds 2012 maken continentale Europese vluchten wel deel uit van het Europese emissiehandelssysteem (EU-ETS). In de praktijk is de impact van het ETS-systeem op de Europese luchtvaartsector minimaal. Door een groot overaanbod aan emissierechten en omdat een groot deel van emissierechten zomaar gratis werd uitgedeeld, is de prijs voor één ton CO2-krediet lange tijd erg laag geweest. In 2017 spendeerden luchtvaartmaatschappijen slechts 0,3% van hun totale werkingsmiddelen aan de aankoop van emissierechten. Meer recent is besloten om het structurele overschot aan emissierechten aan te pakken, waardoor de prijs sinds vorig jaar geklommen is richting 20 euro per ton CO2. Desondanks zal de luchtvaartsector ook in de toekomst een groot deel van haar emissierechten gratis blijven ontvangen.
  • Een tickettaks of BTW-heffing op tickets zorgt enkel voor een extra kost voor de passagiers. Daarom stelt het Europees Burgerinitiatief zelf een kerosinetax voor, omdat enkel op die manier luchtvaartmaatschappijen zullen gestimuleerd worden om hun kerosineverbruik te verminderen. 
  •  Het Burgerinitiatief stelt ook voor om de kerosinebelasting regressief te maken: hoe korter de vlucht, hoe hoger de belasting per liter brandstof. Hoe korter de vlucht, hoe meer alternatieven immers voorhanden zijn. 
  • En Zomer Zonder Vliegen?  Vliegtaks, kerosinetax, tickettax: voor ons het volledige menu, graag – inclusief een effectiever en écht klimaatrechtvaardig Europees Emissiehandelssysteem! Maar wat het ook wordt, het allerbelangrijkste is om het uiteindelijke doel nooit uit het oog te verliezen. Een klimaatrechtvaardig belastingssysteem moet uiteindelijk leiden naar een luchtvaart binnen de grenzen van onze planeet – naar minder luchtvaart dus. Een reductie van de luchtvaart is de enige échte oplossing is voor een reductie van de uitstoot!

Waarom je (niet) naar Moldavië hoeft te gaan

‘Wat weet u over Moldavië?’ ‘Euhm… Land in Oost-Europa, hoofdstad is Chisinau, of zoiets…. en STOP’.

Het zou zo een beslissende scène kunnen zijn in de Slimste mens ter wereld. Want wie kan er nu vijf dingen opnoemen over dat onbetekenende land, geprangd tussen Roemenië en Oekraïne? En hoeveel mensen kiezen überhaupt Moldavië als vakantiebestemming? Het bier in de hoofdstad Chisinau is goedkoop, er staan eeuwenoude kloosters in het land, de wijn is er goed en in het niet-erkende deelstaatje en relatief ontoegankelijke Transnistrië is Lenin nog steeds de grote volksheld, maar verder?

Niet alleen omwille van haar ligging in een uithoek van Europa zal het land nooit een toeristische hotspot worden. Voor de verwende reiziger heeft het glooiende, groene landschap weinig spektakelwaarde te bieden – niets dat je elders in Europa niet vindt. Cultureel-historisch leunt Moldavië sterk aan bij grote broer Roemenië, maar dat land heeft van alles meer, mooier en bekender.

Ik was al meer dan een maand onderweg toen ik met de bus uit Odessa in Chisinau aankwam en van daaruit terug naar Roemenië fietste.  Ik was maar 24 uur in Moldavië, maar toch was ik er graag. Het was gewoon goed, en dat was al meer dan goed genoeg. Mijn oververhitte reizigersgeest kwam er tot rust, ik had mijn portie spektakel wel al gehad. Moldavië: bescheiden land, bescheiden schoonheid, en ik hou van bescheidenheid.

Het land toont niet veel ambitie om de toeristische infrastructuur uit te bouwen en heeft er ook de middelen niet voor. Toerisme trekt sowieso een zware wissel op de authenticiteit van een land of een plek, wat de reisindustrie ook mag beweren.  Is het dan geen prikkelende gedachte dat Moldavië op lange termijn misschien wel als winnaar uit dit niet-toeristische verhaal komt? De authenticiteit die er nu nog onmiskenbaar is gevrijwaard door het gebrek aan toeristische spektakelwaarde, alleen dat al vind ik een reden om onvoorwaardelijk van Moldavië te houden!

Zelf naar Moldavië zonder vliegtuig? 

  • Een weekendje city trippen naar Chisinau is niet onmiddellijk haalbaar. Met trein ben je al snel een dag of twee onderweg tot in Moldavië. Maar hoeft dat een probleem te zijn? Zoals steeds gaat het erom dat reizen vooral tijd nemen is.
  • Je kan natuurlijk ook gewoon thuisblijven en een boek lezen. Het beste reisboek over Moldavië ooit (voor zover wij alle reisboeken over Moldavië gelezen hebben natuurlijk) is misschien wel ‘Spelen tegen de Moldaviërs‘ van de Britse comedian Tony Hawks. Hij schreef trouwens ook hilarische boeken over hoe hij Ierland rondliftte met een koelkast en een hit scoorde in Albanië. Te vinden in de betere bibliotheek of internetboekenwinkel!  
  •  Weetje: Ook op nog een ander vlak wordt het Moldavische mysterie misschien een beetje behouden: het land is samen met Bosnië en Wit-Rusland het enige land in Europa waar google streetview nog niet is langsgereden, houden zo! 

Zomer Zonder Vliegen laat studenten hemelsbreed blokken in het zuiderse Gent

Het is weer zover. In mei en juni duiken tienduizenden Belgische studenten opnieuw met hun neus in de cursussen. Tijdens de gevreesde ‘blok’ sluiten ze zich letterlijk weken op in hun kamer en is hun markeerstift hun beste vriend. Om deze last te verzachten, biedt Zomer Zonder Vliegen op aanraden van een Belgische touroperator hen een hartverwarmend alternatief aan: één of meerdere dagen blokken op een hemelsbrede en waarschijnlijk zonovergoten bestemming in Gent.

  • Qué??? Een Belgische touroperator vliegt studenten voor 99 euro een weekje over naar Djerba, Tunesië om daar een weekje te studeren – omdat het kan. Moeten we nu een zoveelste column of blogbijdrage schrijven over CO2-uitstoot, klimaatrechtvaardigheid en over hoe alsmaar weer nieuwe en meer losgeslagen behoeften worden gecreëerd? Daar hebben we even geen zin in, maar niet getreurd. We proberen het anders. Wij pasten het oorspronkelijke persbericht van Neckermann een klein, klein beetje aan – hier en daar wat details gewijzigd, maar voor de rest zijn we bloedserieus!

Hét ideale triootje
Studeren, zonnen en af en toe ontspannen. Klinkt het niet als hét ideale triootje tijdens de blok? Zomer Zonder Vliegen steekt de studenten een hart onder de riem en geeft aan studenten de kans in mei en juni om  de fiets te nemen naar het Groene Vallei Park in Gent en daar de lift of de trap naar 14 hoog. Vergeet de donkere studeerkamer in la casa di mama, de afgezaagde studentenhaver en het saaie blokje rond de wijk met de hond. Enter de inspirerende studeerkamer 14 hoog, ijsjes in de frigo en ontspannende frisbee-partijtjes in het park.

Populaire trend zet zich voort

De trend om buitenshuis te blokken, is populairder dan ooit.
“In België zien we dat veel studenten hun slaapkamer ruilen voor een dagje blokken in een inspirerende ruimte zoals een bibliotheek, een schaduwrijk park of een leegstaande kerk. Samen studeren met gelijkgestemden zorgt voor de nodige sociale druk en positieve study vibes. Zomer Zonder Vliegen gaat dit jaar nog een stapje verder en voegt daar nog een extra element aan toe: een hemelsbreed uitzicht over de hele stad en een park!” – Toby, vrijwilliger/campagnemedewerker bij Zomer Zonder Vliegen

Voordelen blokken met een uitzicht en een park
Zo ziet Zomer Zonder Vliegen enkel voordelen tijdens een dagje studeren met een een hemelsbreed uitzicht en een park. Studenten hebben tijdens de blok een uitstekende omkadering nodig. We voorzien een stille ruimte mét mogelijkheid om de grote schuiframen open te zetten, waar ze met een frisse geest kunnen studeren. Naast een uitstekend wifinetwerk genieten ze 3 x per dag van gratis koffie en ijsjes. Bovendien is pauzeren even belangrijk als studeren. Een verfrissend frisbeepartij in het park is een welgekomen afwisseling na 3 à 4u studeren. En die extra vitaminen die studenten massaal tijdens de blok slikken?

“Die laten ze beter thuis. Elke dag een half uurtje zonnen op het ruime terras doet ongetwijfeld méér wonderen. Wie zijn hersenen even wil laten rusten, kan zich ook helemaal uitleven op het basketbal- of voetbalveld in het park beneden. Een deugddoende massage die ze elkaar kunnen geven is tenslotte dé ideale beloning na een dagje hard studeren.” – Toby

Blokken met uitzicht = garantie op eerste zit?
Zomer Zonder Vliegen belooft geen garantie op eerste zit, maar wel een ontspannende blok. In mei en juni kunnen studenten één of meerdere dagen een dagje komen studeren op een prachtige locatie in Gent. De kostprijs voor een dagje blokken with a view?

“Die is héél studentvriendelijk. Voor slechts € 10 per persoon verblijven ze één dag op een hemelsbrede locatie in Gent. Er is plaats voor vier studenten. Bij mij thuis, maar van mij hebben ze geen last. Ze krijgen de sleutel en mogen de hele dag blijven. Met die 10 euro steunen ze de werking van Zomer Zonder Vliegen. – Toby

Wie zijn bureau de komende dagen als een blok aan zijn been ziet, reserveert best snel zijn plekje onder de Gentse zon via facebook of door een mailtje naar info@zomerzondervliegen.be . Een kopie van de studentenkaart en het examenrooster is niet noodzakelijk!

 

Politici, dit is hét moment!

Zomer Zonder Vliegen inspireert, Zomer Zonder Vliegen informeert. Welke partij is Zomer Zonder Vliegen-proof? Wij stelden de vragen, de partijen antwoordden, wij wikten en wogen 🧐 … en maakten een kieswijzer ✍️!

Hot 🥳or not 😵? Wie springt op de trein naar een klimaatrechtvaardige luchtvaart? De volledige antwoorden van de partijen kan je hier lezen. Een samenvatting in bullet points vindt je hier.

Politici, afspraak na 26 mei?